Italianen plegen na gedane arbeid de pleinen en straten te bevolken om al flanerend over promenades korte ontmoetingen aan te gaan, vrienden te ontmoeten, alvorens samen uit te gaan of toch maar weer thuis te eten. De digitale variant mist weliswaar de sensualiteit van de ontwapenende oogopslag of een uitdagende lichaamstaal, maar kent toch de intieme spanning eigen aan de plotselinge ontmoeting van twee dolende zielen. Baltsgedrag is overbodig, de juiste kleding eveneens, wat oprechte woorden ingegeven door de wens naar vergetelheid en wat verstrooiing voldoen. Menig middernachtgebruiker kent het `who' commando om vervolgens met `talk' een gesprek aan te gaan met iemand die je zeer waarschijnlijk nooit zult ontmoeten. Opdringeriger dan elektronische post, omdat je iemand vraagt je direct te woord te staan. Ontdaan van uiterlijke schone schijn, maar vol intentie om kort maar oprecht met een ander in contact te treden. Waarvoor zou zo'n medium anders bedacht kunnen zijn?