Het is wat onwennig en raar om te bedenken dat mensen middels hun computer evenzeer geëmotioneerd kunnen raken als middels een gesprek of een brief. Men leest wel eens over het gevaar van `flaming', vurig taalgebruik. Niet gehinderd door de visuele verschijning of lichaamstaal van je toehoorder kun je achter een computer woorden en opvattingen ventileren die je nooit en te nimmer een ander rechtstreeks zou durven toewerpen. Maar aan de andere kant kan datzelfde beeldscherm berichten tevoorschijn toveren die het mogelijk maken tot tranen toe geroerd te worden. Voor velen is e-mail tijdens reizen in het buitenland het enige contact met familie of vrienden thuis. Wie al weken van huis is, wordt vanzelf diep geraakt door het eerste elektronische bericht dat zijn vijfjarig zoontje zelf heeft ingetoetst. De tranen die zo'n bericht, waarin je zoontje zegt je te missen, oproepen lijken slecht te passen bij de kille techniek. Maar elektronisch netwerken is haast even transparant aan het worden als een gewone brief, een cd of een boek. Je kunt erin duiken, erdoor worden geraakt of bevangen zonder stil te staan bij de techniek die het allemaal mogelijk maakt. Waar in het verleden brieven besmeurd raakten door de tranen die zij opriepen, zullen misschien in de toekomst toetsenborden kortsluiting veroorzaken als menig traan wordt geplengd.