Inter-netwerken in Cairo ... niemand die je tegen kan houden!

Ruim twintigduizend deelnemers en deelneemsters aan de International Conference on Population and Development (ICPD) kwamen in september 1994 in Cairo bijeen om te discussiëren en beslissen over cruciale zaken als de relatie tussen bevolkingsgroei en ontwikkeling, `remedies' tegen de `overbevolking', het recht op onderwijs en gezondheidszorg, vluchtelingen en migratie. Voor sommige delegaties lag de `oplossing' in family- planning of religie, voor anderen (de minderheid) in een betere verdeling van de rijkdom.

Meer dan de helft van de deelnemers en deelneemsters was echter niet in de positie om mee te beslissen. Zij hadden geen toegang tot de officiële conferentie, waar onder auspiciën van de Verenigde Naties regeringsdelegaties onderhandelden over de slotverklaring, die het leven en welzijn van miljarden mensen kan gaan beïnvloeden. Zij namen deel aan een andere conferentie: het NGO-Forum. Niet- gouvernementele belangenorganisaties uit de hele wereld kwamen daar bijeen om hun ideeën ten aanzien van de onderwerpen van de ICPD te bediscussiëren.

Zoals te verwachten was het aantal vrouwen dat deelnam aan het NGO-Forum veel groter dan aan de ICPD, terwijl de beslissingen van de ICPD juist invloed uit kunnen oefenen op het leven van vrouwen over de hele wereld. Hoe deze vrouwen te ondersteunen in hun werk? Hoe de meningen van deze vrouwen te laten doorklinken op de ICPD? Dat was een van de (vele) doelstellingen van het APC/NGOnet-project, dat tot stand kwam in samenwerking met de Association for Progressive Communications, het mondiale verband van progressieve computernetwerken, en NGOnet, een kleine organisatie in Uruguay. Het project bood deelnemers en deelneemsters aan het NGO-Forum de mogelijkheid gebruik te maken van een groot aantal informatiediensten. Er was een computerruimte ingericht met vijftien computers en drie printers die waren aangesloten op zowel een lokaal netwerk dat alle computers met elkaar verbond als een centrale computer die een directe Internetverbinding onderhield met de rest van de wereld. Bezoekers en bezoeksters van de computerruimte konden de notities van hun discussies uittypen, printen en kopiëren; elektronische post naar elkaar en de rest van de wereld sturen en deelnemen aan de wereldwijde elektronische conferenties van APC, zodat iedereen die niet naar Cairo kon komen in ieder geval kon deelnemen aan APC's ICPD elektronische conferenties. (Zie bijvoorbeeld de APC conferenties icpd.news, icpd.general en women.population.)

De Verenigde Naties hadden hun eigen computernetwerk, in het gebouw waar de ICPD plaatsvond. Alle officiële verklaringen werden in de centrale computer geplaats. En ook die had een directe Internetverbinding. (Als je een Internet-account hebt kun je via `gopher' naar de VN- Gopher gaan: nywork1.undp.org)

Twee bijeenkomsten, twee typen toegangspassen ... met een NGO-Forum toegangspas kon je met geen mogelijkheid in de buurt komen van de ICPD!

Twee computernetwerken, allebei rechtstreeks verbonden met Internet ... en daar was wel een mogelijkheid! De bezoekers en bezoeksters van de NGO-Forum computerruimte konden zo zelf de officiële documenten lezen op de VN- computer. Daarnaast was het mogelijk elektronische post te sturen naar de gebruikers en gebruiksters van de VN- computer.

Zo arriveerden de verklaringen en protesten van de vrouwenorganisaties in de VN- computer, maar was er een garantie dat ze ook daadwerkelijk bij de regeringsdelegaties terechtkwamen? Na veel onderhandelen kreeg uiteindelijk een van de APC/NGOnet-teamleden een speciale pas die haar toegang gaf tot de ruimten waar de officiële delegaties zich ophielden. Het enige dat zij nu hoefde te doen was de berichten uit de VN- computer vissen, ze uitprinten en bezorgen bij de delegaties.

Of de meningen van de NGO-Forum deelnemers en deelneemsters via het APC/NGOnet - VN/ICPD inter- netwerken invloed hebben uitgeoefend op de meningen van de officiële delegaties, is moeilijk te achterhalen. Maar de mogelijkheid was daar. Er waren geen `toegangspassen' die de elektronische communicatie tussen de twee verschillende conferenties konden tegenhouden. De vraag is echter hoe lang het duurt voordat ook daarvoor een `oplossing' gevonden is ...

Maja van der Velden